اما آن سو یک آدم حقیقی نشسته . . 

خصوصیاتش را که نمیتواند مخفی کند ... 

...وقتی دلتنگی ها و آشفتگی هایش را مینویسد 

وقت میگذارد برایم، وقت میگذارم برایش . . 

نگرانش میشوم دلتنگش میشوم . . 

مطمئن میشوم که حقیقی ست . . 

هرچند کنار هم نباشیم.

من برایش سلامتی و شادی آرزو دارم 

هرکجا که باشد...

نوشته شده در پنجشنبه 21 اردیبهشت1391ساعت 6:27 بعد از ظهر توسط ஜღ* سرزمین@مادری *ღஜ|